STRATEGIA LIZBOŃSKA
Głównym celem Strategii Lizbońskiej jest stworzenie na obsza¬rze Unii Europejskiej najbardziej konkurencyjnej i dynamicznej gospodarki na świecie, opartej na wiedzy, zdolnej do tworzenia nowych miejsc pracy oraz zapewniającej spójność społeczną. Jej pierwotne założenia przyjęto na szczycie Rady Europejskiej w Lizbonie w marcu 2000 roku. Zgodnie z intencją państw człon¬kowskich UE zdefiniowanie i przyjęcie nowych, długookresowych założeń ekonomiczno-społecznych powinno docelowo zagwaran¬tować wzrost konkurencyjności oraz poziomu zatrudnienia w UE. Osiągnięcie tych celów jest szczególnie istotne dla przyszłości UE w kontekście takich wyzwań, jak proces globalizacji, postęp tech-nologiczny, problem starzenia się społeczeństwa europejskiego, a także rosnące zagrożenie marginalizacji niektórych grup spo¬łecznych. U podstaw opracowania założeń Strategii Lizbońskiej leży bowiem z jednej strony problem pogłębiającej się luki roz¬wojowej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi oraz Japonią a krajami członkowskimi Unii Europejskiej, z drugiej natomiast konieczność odpowiedzenia na wyzwania związane z rosnącą konkurencyjno¬ścią krajów, takich jak Chiny czy Indie.
Strategia Lizbońska odnosi się zasadniczo do działań podejmowa¬nych na trzech wzajemnie powiązanych płaszczyznach: gospodar¬czej, społecznej i ochrony środowiska. Na płaszczyźnie gospo¬darczej Strategia określa wiele priorytetów, które dotyczą m.in. rozwoju nowoczesnych technologii informacyjnych i komunikacyj¬nych, dokończenia procesu budowy rynku wewnętrznego, pełnego zintegrowania rynków finansowych, rozwoju przedsiębiorczości czy stworzenia Europejskiego Obszaru Badawczego. Druga płasz¬czyzna Strategii, dotycząca zagadnień społecznych, za prioryte¬towe działania uważa te, których celem jest osiągnięcie pełnego zatrudnienia, zwalczanie marginalizacji społecznej oraz podkre¬ślanie znaczenia edukacji jako najważniejszego czynnika budowy gospodarki opartej na wiedzy. Trzecią płaszczyznę Strategii sta¬nowi zagadnienie środowiska naturalnego w kontekście trwałego wzrostu gospodarczego, który włączono do Agendy Lizbońskiej podczas szczytu Rady Europejskiej w Göteborgu w czerwcu 2001 roku. Szefowie państw i rządów potwierdzili wówczas, że osiągnięcie celów przyjętych w Strategii nie może się odbywać kosztem degradacji środowiska naturalnego i musi być zgodne ze zrównoważonym rozwojem.
W 2004 roku Rada Europejska wraz z Komisją Europejską zade¬cydowały o przeprowadzeniu śródokresowego przeglądu założeń Strategii Lizbońskiej. Miał on być odpowiedzią na dotychcza¬sowe niewystarczające efekty wdrażania jej celów. Zdaniem wielu ekspertów głównych przyczyn dotychczasowych niepowodzeń we wdrażaniu priorytetów Strategii Lizbońskiej należy szukać w zbyt dużej liczbie priorytetów, nie dość efektywnie funkcjonu¬jącej metodzie otwartej koordynacji (tj. wielostronnego procesu planowania, oceny, porównywania oraz dostosowywania polityk poszczególnych państw członkowskich w oparciu o wspólnie defi¬niowane cele) oraz braku oczekiwanych postępów w implementa¬cji jej założeń przez państwa członkowskie. W celu zidentyfikowa¬nia działań, które przyczyniłyby się do efektywnego osiągnięcia celów Strategii Lizbońskiej, powołano 22 kwietnia 2004 roku Grupę Wysokiego Szczebla pod przewodnictwem byłego premiera Holandii – Wima Koka. Raport z prac tej Grupy oficjalnie zaprezen¬towano państwom członkowskim na szczycie Rady Europejskiej w dniach 4–5 listopada 2004 roku i stał się on podstawą pogłę¬bionej dyskusji nad szczegółowymi jej rekomendacjami.
2 lutego 2004 roku Komisja Europejska opublikowała Komunikat na wiosenne posiedzenie Rady Europejskiej w dniach 22–23 marca 2005 roku pt. „Partnerstwo na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Nowy start Strategii Lizbońskiej”. Załącznikiem do wspomnianego Komunikatu był „Plan działań”, zawierający propozycję celów do zrealizowania na poziomie wspólnotowym w ramach odnowionej Strategii Lizbońskiej oraz zalecenia dla państw członkowskich. Komisja Europejska zaproponowała skon¬centrowanie się w zreformowanej Strategii Lizbońskiej na dwóch nadrzędnych priorytetach: wzroście gospodarczym i zatrudnieniu, przy zachowaniu pełnej zgodności z celami zrównoważonego roz¬woju. Priorytety te formalnie potwierdzono w konkluzjach Rady Europejskiej z dnia 22–23 marca 2005 roku, które wyznaczyły nowe ramy Agendy Lizbońskiej na lata 2005–2010. Jednocześnie postanowiono wyznaczyć nowy model wdrażania celów Strategii poprzez mocniejsze jej umocowanie w politykach krajowych państw członkowskich. Państwa UE zostały zobowiązane do przy¬gotowywania Krajowych Programów Reform, tj. programu realiza¬cji celów Strategii na poziomie narodowym. Komisja Europejska 29 kwietnia 2005 roku opublikowała wytyczne dla państw UE dotyczące prac nad wspomnianym dokumentem programowym. Podstawę dla jego opracowania stanowi Zintegrowany Pakiet Wytycznych na rzecz wzrostu i zatrudnienia na lata 2005–2008, który został podzielony na trzy części: makroekonomiczną, mikro¬ekonomiczną (prace koordynowane przez Radę ds. Gospodarczych i Finansowych – ECOFIN) i dotyczącą polityki zatrudnienia (prace koordynowane przez Radę ds. Zatrudnienia i Spraw Socjalnych). Państwa członkowskie zostały zobligowane do przesłania swo¬ich Krajowych Programów Reform do 15 października 2005 roku. Następnie oceni je Komisja Europejska. Raport zostanie opu¬blikowany przed wiosennym posiedzeniem Rady Europejskiej w 2006 roku, tak aby przywódcy państw członkowskich mogli przedyskutować na nim pierwsze doświadczenia z realizacji odno¬wionej Strategii Lizbońskiej.
Sama Komisja Europejska przyjęła w lipcu 2005 roku „Wspólnotowy Program Lizboński”, który ma uzupełniać działania realizowane przez państwa UE. Program składa się z 50 szczegó¬łowych inicjatyw (zarówno o charakterze legislacyjnym, jak i na poziomie wspólnotowym), które podzielono na osiem następują¬cych kategorii:
1. wspieranie wiedzy i innowacji w Europie,
2. reforma polityki udzielania pomocy państwa,
3. poprawa i uproszczenie ram prawnych prowadzenia działalno¬ści gospodarczej,
4. wprowadzenie wewnętrznego rynku usług,
5. sfinalizowanie porozumienia w ramach rundy negocjacji z Doha (polityka handlowa),
6. usuwanie przeszkód w swobodnym przepływie osób, pracow¬ników i kadry akademickiej,
7. wypracowanie wspólnego podejścia do kwestii migracji ekono¬micznej,
8. wspieranie działań dotyczących społecznych skutków prze¬kształceń gospodarczych.
Wdrażanie celów Strategii Lizbońskiej zachodzi obecnie poprzez wyraźniejsze rozgraniczenie koniecznych do podjęcia działań na szczeblu państw członkowskich oraz na poziomie wspólnotowym.

Źródło: http://www.ukie.gov.pl/HLP/files.nsf/0/E47981D8B0655EA1C125711D003CDD1D/$file/strategia_lisbonska.pdf
"STRATEGIA LIZBOŃSKA. DROGA DO SUKCESU ZJEDNOCZONEJ EUROPY" pobierz
Odnowiona strategia lizbońska - Wspólne działania na rzecz wzrostu i zatrudnienia pobierz



POLSKIE FORUM STRATEGII LIZBOŃSKIEJ otwórz